Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΕΛΕΙΠΕ


Και τότε είναι που άρχισαν όλα.

Εκείνη τη στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε και η ζωή άρχισε....




..... Την Ώρα Που Ο Θεός Έλειπε......




τρέμει η φωνή μου, σαν φεύγεις απο 'δω

τρέμει η ψυχή μου, σαν τρέχεις μακριά

Μη με θυμάσαι!

Μη μ'αγαπάς!

Είμαι από αυτές τις ψυχές που δεν θέλουν τίποτα.

Παίζω με την σιωπή μου...

Παίζω με την μοναξιά & τρέχω να προλάβω

να γευτώ τις βουτιές...

Πέφτω μέσα στο νερό και γεύομαι την ομορφιά του

τη δροσιά του!

Περπατώ επάνω στο νερό και τρελλαίνομαι!

Τι μαγεία Θεέ Μου!!!!!!!!

Κοίταξε...

Κοίτα το δημιούργημά σου, πόσο ονειρικό είναι!

Με ανεβάζει τόσο ψηλά που πετάω!



Πανε όλα όμως πια!

Συρίκνωσα την ψυχή μου μέσα σε αυτό το σώμα!



Κινώ τους μύς του ώμου για να διαλύσω τα πρώτα ρίγη γιατι κρυώνω

επειδή είμαι μόνη!



Γίνεται έχθρα η μνήμη, μπάσταρδη...

Την ώρα που ο Θεός λείπει....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου