
Κι αν ζητώ από την ζωή να
να μου χαρίσει κάτι παραπάνω
να μου γελάει που & που
να με προσέχει λίγο
είναι γιατι έτσι ζω εγώ!
Είναι γιατί μονάχη έμαθα
τα όνειρα να βλέπω
μονάχη έμαθα
το μονοπάτι να τραβώ
και κάθε σκαλοπάτι μόνη να το ανεβώ!
Γιατί έκανε κρύο τότε
κι εγώ ήμουν γυμνή
κι έτσι νόμιζα πως ζω
έτσι νόμιζα πως ανασαίνω!
Κάθε μου όνειρο, κάθε μου ελπίδα
γερά την κρατούσα, σφιχτά στην παλάμη
μην τυχόν και φύγει κρυφά κάποιο βράδυ!
Κι όταν σφιχτά όλα αυτά τα κρατάς
όλα γλιστρούν...
Όλα μονομιάς!!!
να μου χαρίσει κάτι παραπάνω
να μου γελάει που & που
να με προσέχει λίγο
είναι γιατι έτσι ζω εγώ!
Είναι γιατί μονάχη έμαθα
τα όνειρα να βλέπω
μονάχη έμαθα
το μονοπάτι να τραβώ
και κάθε σκαλοπάτι μόνη να το ανεβώ!
Γιατί έκανε κρύο τότε
κι εγώ ήμουν γυμνή
κι έτσι νόμιζα πως ζω
έτσι νόμιζα πως ανασαίνω!
Κάθε μου όνειρο, κάθε μου ελπίδα
γερά την κρατούσα, σφιχτά στην παλάμη
μην τυχόν και φύγει κρυφά κάποιο βράδυ!
Κι όταν σφιχτά όλα αυτά τα κρατάς
όλα γλιστρούν...
Όλα μονομιάς!!!



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου