ΜΕΓΑΛΩΣΑ & ΤΑ ΕΙΠΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ

Απ'το πολύ που κοιτάω τις νύχτες, τα μάτια μου πετρώσανε. Τρομάζω στους θυμούς, ανησυχώ με τις επίπεδες συλλαβές.
Κάτι συμβαίνει.
Δροσιά και βροχές, περπατάω αμέτρητες ώρες, να μην σε βλέπω μπροστά μου.

Κάθε άνθρωπος που ακουμπάω πάνω του τη ματιά μου περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο, ανεξαρτήτου φύλου, έχει κάτι από σένα, μπερδεύομαι, νομίζω πως ήρθες και δεν το κατάλαβα!

...Regreds I Had A Few, But Then Again Too Few To Mention, I Did What I Had To Do And Saw It Through Without Exemption...

Η στοργή σου, μου έμαθε πως ο έρωτας δεν χρειάζεται παραλήπτη, υπάρχει αιώνια, αρκεί να τον φέρεις στην επιφάνεια, και διοχετεύεται σε οτιδήποτε αγγίξεις, νιώσεις, σκεφτείς!

Νόμιζες ότι δεν πατάω ούτε μυρμήγκι χωρίς να κλάψω.

Με άφησες και σάπισα...

Πόνταρες στον ερωτευμένο μου εγωισμό!

Πάντα για άλλους μιλάμε, έτσι δεν πονάμε

έτσι ΞΕΧΝΑΜΕ...